Repertuar
Wybierz tytuł lub przejdź do strony z kalendarium
Café Luna - spektakl muzyczny
UWAGA! ZMIANA TERMINU SPEKTAKLU NA 23.11.2026
„Café Luna” to ekscytująca mieszanka kabaretu, stand-upu, parodystycznego drag queen show oraz aktorskiego monodramu muzycznego. Drapieżna i sentymentalna, perwersyjna i naiwna, szczera w swoich namiętnościach i pragnieniach bohaterka Agrado wyrusza do Barcelony na poszukiwania Loli - ukochanego sprzed lat.
Opowieść o tęsknocie za miłością - historia, można by powiedzieć taka sama jak zawsze - a jednak inna, bo bohaterką jest nietypowa kobieta - Agrado. Jej imię znaczy ROZKOSZ…
Wejście w świat jak z filmów Almodovara to ryzykowna wyprawa. Konfrontuje z wyobrażeniami, przekonaniami i sprawdza granice. Pozwala dotrzeć do sedna człowieczeństwa, jeśli tylko otworzy się serce, tak jak otwiera przed nami swe serce Agrado. Jej historia bawi, porusza, przeraża, ale kiedy tylko oswoimy zewnętrzną powłokę i uważnie posłuchamy tej niezwykłej kobiety, usłyszymy głos własnego serca… i damy się ponieść życiu, jakbyśmy nie mieli nic do stracenia…
obsada:
Anna Sroka-Hryń
oraz zespół muzyczny w składzie:
Mateusz Dębski,
Andrzej Olewiński,
Sebastian Aleksandrowicz,
Szymon Linette,
Wojciech Gumiński
scenariusz: Maria Janicka
reżyseria: Anna Wieczur
teksty piosenek: Anna Burzyńska
scenografia i kostiumy: Ewa Gdowiok
reżyseria światła: Paulina Góral
aranżacje i kierownictwo muzyczne: Mateusz Dębski
choreografia: Anna Iberszer
konsultacja wokalna: Jacek Laszczkowski
Czas trwania: 105 minut, bez przerwy
„Café Luna” to ekscytująca mieszanka kabaretu, stand-upu, parodystycznego drag queen show oraz aktorskiego monodramu muzycznego. Drapieżna i sentymentalna, perwersyjna i naiwna, szczera w swoich namiętnościach i pragnieniach bohaterka Agrado wyrusza do Barcelony na poszukiwania Loli - ukochanego sprzed lat.
Opowieść o tęsknocie za miłością - historia, można by powiedzieć taka sama jak zawsze - a jednak inna, bo bohaterką jest nietypowa kobieta - Agrado. Jej imię znaczy ROZKOSZ…
Wejście w świat jak z filmów Almodovara to ryzykowna wyprawa. Konfrontuje z wyobrażeniami, przekonaniami i sprawdza granice. Pozwala dotrzeć do sedna człowieczeństwa, jeśli tylko otworzy się serce, tak jak otwiera przed nami swe serce Agrado. Jej historia bawi, porusza, przeraża, ale kiedy tylko oswoimy zewnętrzną powłokę i uważnie posłuchamy tej niezwykłej kobiety, usłyszymy głos własnego serca… i damy się ponieść życiu, jakbyśmy nie mieli nic do stracenia…
obsada:
Anna Sroka-Hryń
oraz zespół muzyczny w składzie:
Mateusz Dębski,
Andrzej Olewiński,
Sebastian Aleksandrowicz,
Szymon Linette,
Wojciech Gumiński
scenariusz: Maria Janicka
reżyseria: Anna Wieczur
teksty piosenek: Anna Burzyńska
scenografia i kostiumy: Ewa Gdowiok
reżyseria światła: Paulina Góral
aranżacje i kierownictwo muzyczne: Mateusz Dębski
choreografia: Anna Iberszer
konsultacja wokalna: Jacek Laszczkowski
Czas trwania: 105 minut, bez przerwy
Eugeniusz Oniegin - The Met: Live in HD 2025-26
Po entuzjastycznie przyjętym debiucie w Metropolitan Opera w 2024 roku, gdzie wystąpiła jako Cio-Cio-San w Madama Butterfly Pucciniego, sopranistka Asmik Grigorian powraca na nowojorską scenę w roli Tatiany – zakochanej młodej kobiety i głównej bohaterki pełnej namiętności operowej adaptacji poematu Puszkina.
Spektakl będzie transmitowany na żywo ze sceny Metropolitan Opera do kin na całym świecie 2 maja 2026 roku. Baryton Igor Golovatenko ponownie wcieli się w eleganckiego, lecz emocjonalnie zdystansowanego Oniegina, który zbyt późno uświadamia sobie swoje prawdziwe uczucia. W poruszającej inscenizacji w reżyserii laureatki Nagrody Tony, Deborah Warner, „otrzymujemy pięknie dopracowaną interpretację lirycznego romansu Czajkowskiego” (The Telegraph).
Spektakl będzie transmitowany na żywo ze sceny Metropolitan Opera do kin na całym świecie 2 maja 2026 roku. Baryton Igor Golovatenko ponownie wcieli się w eleganckiego, lecz emocjonalnie zdystansowanego Oniegina, który zbyt późno uświadamia sobie swoje prawdziwe uczucia. W poruszającej inscenizacji w reżyserii laureatki Nagrody Tony, Deborah Warner, „otrzymujemy pięknie dopracowaną interpretację lirycznego romansu Czajkowskiego” (The Telegraph).
Klimakterium 2, czyli menopauzy szał
Wydawało nam się, że o klimakterium powiedzieliśmy już wszystko… Myliliśmy się! Elżbieta Jodłowska powraca z nowym hitem! „Klimakterium 2 czyli Menopauzy Szał” powstało na wyraźną prośbę publiczności, która chciała poznać dalsze losy bohaterek – już nie młodych, ale jakże młodych.
Wciąż walcząca z nadwagą, ale już nie bezrobotna Pamela i Zosia, zaradna pani domu, starym zwyczajem przybywają świętować kolejne urodziny Maliny. Tym razem spotykają się w jej, dopiero co otwartym, pubie. Brakuje tylko Krychy, która też miała przybyć, ale… tego nie zdradzimy! Za to pojawia się, obdarzona liryczną duszą, Angela, która wraz z Maliną prowadzi interes. Gdzie zaś zbierają się tak różne kobiety, które tyle czasu się nie widziały i mają sobie wiele do powiedzenia, tam jest głośno, śmiesznie i zaczyna się zabawa!
Ponad 1800 przedstawień „Klimakterium…i już” w ciągu 6 lat od premiery wyraźnie pokazuje, że kobieta wraz z jej problemami, to temat niewyczerpany. Nasze bohaterki,, wyklęte wstały z poniżenia” i realizują to, o co tak walczyły w pierwszej części: udowadniają, że klimakterium to nie koniec świata, a dopiero początek nowego życia.
Zupełnie nowe piosenki we wspaniałych aranżacjach i z zabawnymi tekstami, których nie można przestać nucić, złożone choreograficzne układy i ta niepowtarzalna energia, którą występujące na scenie aktorki dzielą się z publicznością. Częścią z nich spotkaliśmy się w „Klimakterium…i już!”, ale do tego zacnego grona dołączyły też nowe artystki, jedna lepsza od drugiej i wszystkie zupełnie znakomite.
I każda z nich wnosi do spektaklu coś zupełnie niepowtarzalnego.
Podczas spektaklu panie bawią się wyśmienicie – także te na widowni. I panowie ze zdumieniem stwierdzają, że coraz śmielej klaszczą i śpiewają ze wszystkimi. To prawdziwa terapia śmiechem – kojąca i skuteczna – pod jej wpływem nabieramy dystansu do siebie, innych, naszych zranień i lęków. Bo „Menopauzy szał” ogarnia wszystkich, a zwłaszcza tych, którzy się tego zupełnie nie spodziewają.
Obsada (występują zamiennie): Pamela: Elżbieta Jodłowska, Małgorzata Duda, Maria Winiarska Malina: Ewa Cichocka, Joanna Jeżewska, Elżbieta Jarosik, Katarzyna Kozak Zosia: Elżbieta Okupska, Grażyna Zielińska, Elżbieta Panas, Ludmiła Warzecha Angela: Małgorzata Gadecka, Renata Zarębska, Anna Wojton, Ewa Złotowska Reżyseria: Krzysztof Jaślar i Elżbieta Jodłowska
Wciąż walcząca z nadwagą, ale już nie bezrobotna Pamela i Zosia, zaradna pani domu, starym zwyczajem przybywają świętować kolejne urodziny Maliny. Tym razem spotykają się w jej, dopiero co otwartym, pubie. Brakuje tylko Krychy, która też miała przybyć, ale… tego nie zdradzimy! Za to pojawia się, obdarzona liryczną duszą, Angela, która wraz z Maliną prowadzi interes. Gdzie zaś zbierają się tak różne kobiety, które tyle czasu się nie widziały i mają sobie wiele do powiedzenia, tam jest głośno, śmiesznie i zaczyna się zabawa!
Ponad 1800 przedstawień „Klimakterium…i już” w ciągu 6 lat od premiery wyraźnie pokazuje, że kobieta wraz z jej problemami, to temat niewyczerpany. Nasze bohaterki,, wyklęte wstały z poniżenia” i realizują to, o co tak walczyły w pierwszej części: udowadniają, że klimakterium to nie koniec świata, a dopiero początek nowego życia.
Zupełnie nowe piosenki we wspaniałych aranżacjach i z zabawnymi tekstami, których nie można przestać nucić, złożone choreograficzne układy i ta niepowtarzalna energia, którą występujące na scenie aktorki dzielą się z publicznością. Częścią z nich spotkaliśmy się w „Klimakterium…i już!”, ale do tego zacnego grona dołączyły też nowe artystki, jedna lepsza od drugiej i wszystkie zupełnie znakomite.
I każda z nich wnosi do spektaklu coś zupełnie niepowtarzalnego.
Podczas spektaklu panie bawią się wyśmienicie – także te na widowni. I panowie ze zdumieniem stwierdzają, że coraz śmielej klaszczą i śpiewają ze wszystkimi. To prawdziwa terapia śmiechem – kojąca i skuteczna – pod jej wpływem nabieramy dystansu do siebie, innych, naszych zranień i lęków. Bo „Menopauzy szał” ogarnia wszystkich, a zwłaszcza tych, którzy się tego zupełnie nie spodziewają.
Obsada (występują zamiennie): Pamela: Elżbieta Jodłowska, Małgorzata Duda, Maria Winiarska Malina: Ewa Cichocka, Joanna Jeżewska, Elżbieta Jarosik, Katarzyna Kozak Zosia: Elżbieta Okupska, Grażyna Zielińska, Elżbieta Panas, Ludmiła Warzecha Angela: Małgorzata Gadecka, Renata Zarębska, Anna Wojton, Ewa Złotowska Reżyseria: Krzysztof Jaślar i Elżbieta Jodłowska
Koncert "Czy te oczy mogą kłamać - ależ tak"
Muzyczna podróż przez miłość, młodość i czas.
Ten koncert jest zaproszeniem do podróży – nie po mapie, lecz po pamięci. Do świata emocji, w którym pierwsze spojrzenia miały znaczenie, a piosenka potrafiła powiedzieć więcej niż najdłuższa rozmowa. To opowieść o chwilach, gdy wszystko było jeszcze możliwe, a młodość niosła ze sobą obietnicę intensywnych przeżyć. Przez niemal sto lat muzycznej historii będziemy wędrować śladami zakochania, pożądania i wzruszeń, które – jak się okazuje – niewiele się zmieniają. Te same dylematy, to samo przyspieszone bicie serca, ta sama niepewność i ekscytacja towarzyszyły zarówno bohaterom dwudziestolecia międzywojennego, jak i tym, których młodość przypadła na lata powojenne oraz drugą połowę XX wieku. Koncert splata słowo i melodię w spójną narrację o uczuciach wspólnych dla kilku pokoleń. O spotkaniach, które zmieniały bieg życia. O spojrzeniach, które obiecywały więcej, niż można było wypowiedzieć. O relacjach budowanych na napięciu, oczekiwaniu i subtelnej grze emocji. Szczególne miejsce w tej opowieści zajmuje tytułowy przebój „Czy te oczy mogą kłamać” – piosenka z 1965 roku, w której Agnieszka Osiecka i Jan Pietrzak z niezwykłą przenikliwością uchwycili klimat spotkań, flirtu i relacji charakterystycznych dla życia towarzyskiego tamtych lat. Ich uważna obserwacja świata elit, klasy średniej oraz półświatka pozwoliła stworzyć utwór, który do dziś brzmi zaskakująco aktualnie i prawdziwie. To koncert dla tych, którzy chcą na chwilę zwolnić i pozwolić sobie na powrót do wspomnień. Dla tych, którzy pamiętają smak młodości – i dla tych, którzy chcą go dopiero odkryć. Muzyczne spotkanie, w którym sentyment łączy się z refleksją, a nostalgia staje się pretekstem do rozmowy o tym, co w życiu najważniejsze.
Koncert wykonuje Mała Orkiestra Nostalgiczna — zespół muzyków-instrumentalistów, dla których styl, epoka i brzmienie nie są dekoracją, lecz punktem wyjścia do pracy nad każdym programem. To artyści świadomie poruszający się w estetyce minionych dekad, tworzący aranżacje wierne oryginałom, a jednocześnie niebanalne i żywe scenicznie.
Mała Orkiestra Nostalgiczna pracuje projektowo — do konkretnych opowieści muzycznych dobiera repertuar, brzmienie i odpowiednich wykonawców wokalnych. Dzięki temu każdy koncert zachowuje spójność stylistyczną, a jednocześnie pozostaje świeży i niepowtarzalny.
W tym programie usłyszymy wokalistów: Beatę i Jacka.
Ten koncert jest zaproszeniem do podróży – nie po mapie, lecz po pamięci. Do świata emocji, w którym pierwsze spojrzenia miały znaczenie, a piosenka potrafiła powiedzieć więcej niż najdłuższa rozmowa. To opowieść o chwilach, gdy wszystko było jeszcze możliwe, a młodość niosła ze sobą obietnicę intensywnych przeżyć. Przez niemal sto lat muzycznej historii będziemy wędrować śladami zakochania, pożądania i wzruszeń, które – jak się okazuje – niewiele się zmieniają. Te same dylematy, to samo przyspieszone bicie serca, ta sama niepewność i ekscytacja towarzyszyły zarówno bohaterom dwudziestolecia międzywojennego, jak i tym, których młodość przypadła na lata powojenne oraz drugą połowę XX wieku. Koncert splata słowo i melodię w spójną narrację o uczuciach wspólnych dla kilku pokoleń. O spotkaniach, które zmieniały bieg życia. O spojrzeniach, które obiecywały więcej, niż można było wypowiedzieć. O relacjach budowanych na napięciu, oczekiwaniu i subtelnej grze emocji. Szczególne miejsce w tej opowieści zajmuje tytułowy przebój „Czy te oczy mogą kłamać” – piosenka z 1965 roku, w której Agnieszka Osiecka i Jan Pietrzak z niezwykłą przenikliwością uchwycili klimat spotkań, flirtu i relacji charakterystycznych dla życia towarzyskiego tamtych lat. Ich uważna obserwacja świata elit, klasy średniej oraz półświatka pozwoliła stworzyć utwór, który do dziś brzmi zaskakująco aktualnie i prawdziwie. To koncert dla tych, którzy chcą na chwilę zwolnić i pozwolić sobie na powrót do wspomnień. Dla tych, którzy pamiętają smak młodości – i dla tych, którzy chcą go dopiero odkryć. Muzyczne spotkanie, w którym sentyment łączy się z refleksją, a nostalgia staje się pretekstem do rozmowy o tym, co w życiu najważniejsze.
Koncert wykonuje Mała Orkiestra Nostalgiczna — zespół muzyków-instrumentalistów, dla których styl, epoka i brzmienie nie są dekoracją, lecz punktem wyjścia do pracy nad każdym programem. To artyści świadomie poruszający się w estetyce minionych dekad, tworzący aranżacje wierne oryginałom, a jednocześnie niebanalne i żywe scenicznie.
Mała Orkiestra Nostalgiczna pracuje projektowo — do konkretnych opowieści muzycznych dobiera repertuar, brzmienie i odpowiednich wykonawców wokalnych. Dzięki temu każdy koncert zachowuje spójność stylistyczną, a jednocześnie pozostaje świeży i niepowtarzalny.
W tym programie usłyszymy wokalistów: Beatę i Jacka.
Muzyczny upominek na Dzień Kobiet
Grodziska Orkiestra Zdrojowa pod batutą Jerzego Wysockiego i Młodzieżowa Orkiestra Dęta im. Feliksa Dzierżanowskiego pod batutą Tomasza Kirszlinga.
Grodziska Orkiestra Zdrojowa
Orkiestra została założona w 1974 roku jako Zakładowa Orkiestra Dęta Grodziskich Zakładów Farmaceutycznych Polfa, od tego czasu, stanowi nieodłączny element życia kulturalnego miasta i gminy Grodzisk Mazowiecki. Pierwszym dyrygentem Orkiestry był Leon Olszewski. Po nim batutę przejął Zdzisław Morawiecki. W latach 1992 – 2013 roku zespół prowadził Wacław Karoń, potem Hubert Brzoza. W roku 2008 do Orkiestry dołączyła Hanna Chmielewska – artystka Zespołu Pieśni i Tańca Mazowsze, oraz Operetki Warszawskiej, co przyczyniło się do urozmaicenia repertuaru Orkiestry.
Od stycznia 2014 r. dyrygentem Orkiestry został Jerzy Wysocki –puzonista i pianista- absolwent warszawskiej Akademii Muzycznej, członek Orkiestry Polskiego Radia i Telewizji, oraz wielu formacji muzycznych, tym muzyki rozrywkowej, jazzowej oraz muzyki kameralnej. Wiele lat pracował też jako muzyk na amerykańskich i japońskich statkach pasażerskich. W Orkiestrze grają zarówno muzycy zawodowi, jak również muzycy którzy są związani z Orkiestrą od samego początku działalności.
Aktualnie Orkiestra składa się z 30 muzyków w tym 2 perkusistów, gitarzysta, gitarzysta basowy, solistka, pozostali muzycy grają na instrumentach dętych.
Repertuar orkiestry jest bardzo zróżnicowany w tym muzyka filmowa, przeboje muzyki pop, utwory ze świata operetki, oraz muzyki tanecznej.
Młodzieżowa Orkiestra Dęta w Grodzisku Mazowieckim została założona w 2007 roku przez Ryszarda Klechę – tamburmajora Orkiestry Reprezentacyjnej Wojska Polskiego, który pełnił funkcję kapelmistrza do 2018 r. Taką możliwość otrzymał dzięki Panu Burmistrzowi – Grzegorzowi Benedykcińskiemu oraz Dyrekcji Centrum Kultury. Od kwietnia 2018 r. kapelmistrzem Orkiestry jest Tomasz Kirszling- trębacz i pedagog. W repertuarze orkiestry znajdują się utwory rozrywkowe, klasyczne, liturgiczne oraz wiele znanych szlagierów.
Zespół znany jest nie tylko w gminie Grodzisk Mazowieckim, ale również w całym województwie mazowieckim. Swoje umiejętności systematycznie prezentuje w kraju, jak i poza jego granicami, między innymi we Francji czy Litwie. W marcu 2018 roku nastąpiła całkowita rekonstrukcja zespołu. W związku z rozwojem orkiestry cały czas prowadzony jest nabór chętnych do nauki gry na instrumentach dętych oraz perkusyjnych. Na czas nauki zapewniane są instrumenty, a zajęcia prowadzone są przez doświadczonych muzyków. Próby orkiestry odbywają się w poniedziałki i środy w godzinach 18.00 – 20.00. Zajęcia indywidualne – w ustalonych godzinach w poniedziałki, wtorki i środy.
Bilety w cenie 30 zł do kupienia w kasach kina lub tu https://centrumkultury.bilety24.pl/kup-bilety/?id=851255#total
Grodziska Orkiestra Zdrojowa
Orkiestra została założona w 1974 roku jako Zakładowa Orkiestra Dęta Grodziskich Zakładów Farmaceutycznych Polfa, od tego czasu, stanowi nieodłączny element życia kulturalnego miasta i gminy Grodzisk Mazowiecki. Pierwszym dyrygentem Orkiestry był Leon Olszewski. Po nim batutę przejął Zdzisław Morawiecki. W latach 1992 – 2013 roku zespół prowadził Wacław Karoń, potem Hubert Brzoza. W roku 2008 do Orkiestry dołączyła Hanna Chmielewska – artystka Zespołu Pieśni i Tańca Mazowsze, oraz Operetki Warszawskiej, co przyczyniło się do urozmaicenia repertuaru Orkiestry.
Od stycznia 2014 r. dyrygentem Orkiestry został Jerzy Wysocki –puzonista i pianista- absolwent warszawskiej Akademii Muzycznej, członek Orkiestry Polskiego Radia i Telewizji, oraz wielu formacji muzycznych, tym muzyki rozrywkowej, jazzowej oraz muzyki kameralnej. Wiele lat pracował też jako muzyk na amerykańskich i japońskich statkach pasażerskich. W Orkiestrze grają zarówno muzycy zawodowi, jak również muzycy którzy są związani z Orkiestrą od samego początku działalności.
Aktualnie Orkiestra składa się z 30 muzyków w tym 2 perkusistów, gitarzysta, gitarzysta basowy, solistka, pozostali muzycy grają na instrumentach dętych.
Repertuar orkiestry jest bardzo zróżnicowany w tym muzyka filmowa, przeboje muzyki pop, utwory ze świata operetki, oraz muzyki tanecznej.
Młodzieżowa Orkiestra Dęta w Grodzisku Mazowieckim została założona w 2007 roku przez Ryszarda Klechę – tamburmajora Orkiestry Reprezentacyjnej Wojska Polskiego, który pełnił funkcję kapelmistrza do 2018 r. Taką możliwość otrzymał dzięki Panu Burmistrzowi – Grzegorzowi Benedykcińskiemu oraz Dyrekcji Centrum Kultury. Od kwietnia 2018 r. kapelmistrzem Orkiestry jest Tomasz Kirszling- trębacz i pedagog. W repertuarze orkiestry znajdują się utwory rozrywkowe, klasyczne, liturgiczne oraz wiele znanych szlagierów.
Zespół znany jest nie tylko w gminie Grodzisk Mazowieckim, ale również w całym województwie mazowieckim. Swoje umiejętności systematycznie prezentuje w kraju, jak i poza jego granicami, między innymi we Francji czy Litwie. W marcu 2018 roku nastąpiła całkowita rekonstrukcja zespołu. W związku z rozwojem orkiestry cały czas prowadzony jest nabór chętnych do nauki gry na instrumentach dętych oraz perkusyjnych. Na czas nauki zapewniane są instrumenty, a zajęcia prowadzone są przez doświadczonych muzyków. Próby orkiestry odbywają się w poniedziałki i środy w godzinach 18.00 – 20.00. Zajęcia indywidualne – w ustalonych godzinach w poniedziałki, wtorki i środy.
Bilety w cenie 30 zł do kupienia w kasach kina lub tu https://centrumkultury.bilety24.pl/kup-bilety/?id=851255#total
Ostatni sen Fridy i Diega - The Met: Live in HD 2025-26
30 maja 2026 roku sezon The Met: Live in HD 2025–26 zakończy się transmisją na żywo pierwszej opery amerykańskiej kompozytorki Gabrieli Leny Frank: utrzymanym w konwencji
realizmu magicznego portretem meksykańskiej pary artystów, Fridy Kahlo i Diega Rivery. Libretto napisał laureat Nagrody Pulitzera, dramatopisarz Nilo Cruz.
Opera, nawiązująca do mitu o Orfeuszu i Eurydyce, opowiada historię Fridy, w której postać wciela się mezzosopranistka Isabel Leonard. Frida powraca z zaświatów w Dzień Zmarłych, by ponownie spotkać się z Diegiem (w tej roli baryton Carlos Álvarez). Ta słynąca z licznych sporów para na krótko ożywia swój burzliwy romans, by doświadczyć zarówno namiętności, jak i cierpienia, zanim pożegnają się na zawsze ze światem żywych. Dyrygent Yannick Nézet-Séguin poprowadzi wykonanie opery Frank w Metropolitan Opera. Za reżyserię i choreografię nowej produkcji, inspirowanej obrazami Fridy i Diega oraz „pełnej barw i świeżej indywidualności” (Los Angeles Times) odpowiada Deborah Colker.
realizmu magicznego portretem meksykańskiej pary artystów, Fridy Kahlo i Diega Rivery. Libretto napisał laureat Nagrody Pulitzera, dramatopisarz Nilo Cruz.
Opera, nawiązująca do mitu o Orfeuszu i Eurydyce, opowiada historię Fridy, w której postać wciela się mezzosopranistka Isabel Leonard. Frida powraca z zaświatów w Dzień Zmarłych, by ponownie spotkać się z Diegiem (w tej roli baryton Carlos Álvarez). Ta słynąca z licznych sporów para na krótko ożywia swój burzliwy romans, by doświadczyć zarówno namiętności, jak i cierpienia, zanim pożegnają się na zawsze ze światem żywych. Dyrygent Yannick Nézet-Séguin poprowadzi wykonanie opery Frank w Metropolitan Opera. Za reżyserię i choreografię nowej produkcji, inspirowanej obrazami Fridy i Diega oraz „pełnej barw i świeżej indywidualności” (Los Angeles Times) odpowiada Deborah Colker.
Pan Nikt kontra Putin
Pasza jest nauczycielem w małym miasteczku na Uralu. Pracuje w tej samej szkole, do której sam uczęszczał. Ceni sobie ciekawość i entuzjazm swoich uczniów, których często filmuje jako szkolny kronikarz. Jego gabinet jest bezpieczną przystanią dla punków i innych buntowników. Jednak wszystko zmienia się, gdy po agresji na Ukrainę Putin rozpoczyna militaryzację szkół w Rosji. Pasza kontynuuje kronikarską pracę, filmując narzucony uczniom dryl wojskowy, deklaracje lojalności nauczycieli, strach i niepewność całego miasteczka.
Prawda o kłamstwie
Słodko-gorzka, nad wyraz inteligentna komedia z wątkiem kryminalnym w tle. „Prawda o kłamstwie” to życiowy spektakl o codziennej rutynie w małżeństwie, skrywanych przez lata pretensjach, niespełnionych marzeniach, porzuconych i na nowo rozpalonych ambicjach oraz odradzającym się apetycie na życie.
On (Przemysław Bluszcz) – przedsiębiorca w średnim wieku, który poświęcił życie swojej firmie, ona (Justyna Sieńczyłło) – kobieta przyzwyczajona do luksusu, spragniona miłości i uwagi, ale przez lata zaniedbywana przez męża. Walter i Renata od dawna są razem, jednocześnie będąc osobno. Punktem zwrotnym staje się dla niego przejście na emeryturę. Wówczas stara się naprawić i wynagrodzić żonie stracone lata. W szczerej rozmowie całą odpowiedzialność za nieudany związek bierze na siebie. Nie wie, że jego starania skazane są na niepowodzenie, ponieważ żona od dziesięciu lat ma kochanka (Waldemar Błaszczyk) – sąsiada i jednocześnie serdecznego przyjaciela Waltera. Czy próba ratowania tego związku powiedzie się?
Autor tekstu, popularny niemiecki dramaturg Fred Apke, bawi widzów przewrotnymi dialogami, jednocześnie prowokując do refleksji nad ich własnym życiem. Lekka, komediowa forma pozwala na dystans wobec spraw ważnych i poważnych. Puenta sztuki pozostawia z pytaniem o sens zmian w życiu – lepiej późno niż wcale?
Czas trwania spektaklu: 120 minut z przerwą.
Twórcy
Autor: Fred Apke
Reżyseria: Tomasz Obara
Tłumaczenie: Marta Klubowicz
Scenografia i kostiumy: Tomasz Obara, Justyna Sieńczyłło
Zdjęcia: Rafał Latoszek
On (Przemysław Bluszcz) – przedsiębiorca w średnim wieku, który poświęcił życie swojej firmie, ona (Justyna Sieńczyłło) – kobieta przyzwyczajona do luksusu, spragniona miłości i uwagi, ale przez lata zaniedbywana przez męża. Walter i Renata od dawna są razem, jednocześnie będąc osobno. Punktem zwrotnym staje się dla niego przejście na emeryturę. Wówczas stara się naprawić i wynagrodzić żonie stracone lata. W szczerej rozmowie całą odpowiedzialność za nieudany związek bierze na siebie. Nie wie, że jego starania skazane są na niepowodzenie, ponieważ żona od dziesięciu lat ma kochanka (Waldemar Błaszczyk) – sąsiada i jednocześnie serdecznego przyjaciela Waltera. Czy próba ratowania tego związku powiedzie się?
Autor tekstu, popularny niemiecki dramaturg Fred Apke, bawi widzów przewrotnymi dialogami, jednocześnie prowokując do refleksji nad ich własnym życiem. Lekka, komediowa forma pozwala na dystans wobec spraw ważnych i poważnych. Puenta sztuki pozostawia z pytaniem o sens zmian w życiu – lepiej późno niż wcale?
Czas trwania spektaklu: 120 minut z przerwą.
Twórcy
Autor: Fred Apke
Reżyseria: Tomasz Obara
Tłumaczenie: Marta Klubowicz
Scenografia i kostiumy: Tomasz Obara, Justyna Sieńczyłło
Zdjęcia: Rafał Latoszek
Tristan i Izolda - The Met: Live in HD 2025-26
Po latach oczekiwań już 21 marca 2026 roku na ekranach kin na całym świecie zagości transmisja, której nie sposób przegapić.
Zjawiskowa Lise Davidsen zmierzy się z jedną z najbardziej wymagających partii dla sopranu dramatycznego – rolą irlandzkiej księżniczki Izoldy w Tristanie i Izoldzie, operowej, poruszającej medytacji Wagnera nad miłością i śmiercią. Partnerować jej będzie tenor Michael Spyres jako owładnięty uczuciem Tristan. To niezwykłe wydarzenie to także premiera nowej inscenizacji w reżyserii Yuvala Sharona – artysty, którego The New York Times okrzyknął „najbardziej wizjonerskim reżyserem operowym swojego pokolenia” oraz pierwszego Amerykanina, który wyreżyserował operę na
słynnym festiwalu w Bayreuth. Będzie to także pierwsze wykonanie Tristana i Izoldy w nowojorskiej operze pod batutą dyrektora muzycznego Met, Yannicka Nézet-Séguina. Mezzosopranistka Ekaterina Gubanova ponownie wcieli się w Brangenę, a bas-baryton Tomasz Konieczny wystąpi jako Gorwenal (po entuzjastycznie przyjętych rolach w Holendrze tułaczu i Pierścieniu Nibelunga). W roli króla Marka zadebiutuje bas-baryton Ryan Speedo Green.
Zjawiskowa Lise Davidsen zmierzy się z jedną z najbardziej wymagających partii dla sopranu dramatycznego – rolą irlandzkiej księżniczki Izoldy w Tristanie i Izoldzie, operowej, poruszającej medytacji Wagnera nad miłością i śmiercią. Partnerować jej będzie tenor Michael Spyres jako owładnięty uczuciem Tristan. To niezwykłe wydarzenie to także premiera nowej inscenizacji w reżyserii Yuvala Sharona – artysty, którego The New York Times okrzyknął „najbardziej wizjonerskim reżyserem operowym swojego pokolenia” oraz pierwszego Amerykanina, który wyreżyserował operę na
słynnym festiwalu w Bayreuth. Będzie to także pierwsze wykonanie Tristana i Izoldy w nowojorskiej operze pod batutą dyrektora muzycznego Met, Yannicka Nézet-Séguina. Mezzosopranistka Ekaterina Gubanova ponownie wcieli się w Brangenę, a bas-baryton Tomasz Konieczny wystąpi jako Gorwenal (po entuzjastycznie przyjętych rolach w Holendrze tułaczu i Pierścieniu Nibelunga). W roli króla Marka zadebiutuje bas-baryton Ryan Speedo Green.
Zmartwychwstanie
Jedno z najważniejszych dzieł azjatyckiego kina ostatnich lat. Film ten zdobył ogromne uznanie krytyki i publiczności na całym świecie, w tym na festiwalu w Cannes, gdzie otrzymał Specjalną Nagrodę Jury.
„Zmartwychwstanie” to poruszająca, wielowarstwowa podróż przez historię kina, w której reżyser składa hołd X muzie i zadaje fundamentalne pytania o przyszłość filmu jako medium. To dzieło, które łączy wrażliwość artystyczną z refleksją o pamięci, obrazie i czasie.
„Zmartwychwstanie” to poruszająca, wielowarstwowa podróż przez historię kina, w której reżyser składa hołd X muzie i zadaje fundamentalne pytania o przyszłość filmu jako medium. To dzieło, które łączy wrażliwość artystyczną z refleksją o pamięci, obrazie i czasie.
Jeśli chcesz na bieżąco otrzymywać informacje o wydarzeniach, zapisz się do NEWSLETTERA.
Wysyłamy tylko istotne informacje o nowościach, zmianach lub odwołanych wydarzenia.